شعر

خدایا جهان پادشاهی تو راست
ز ما خدمت آید خدایی تو راست

پناه بلندی و پستی تویی
همه نیستند آنچه هستی تویی

همه آفریدست بالا و پست
تویی آفریننده هر چه هست

تویی برترین دانش آموز پاک
ز دانش قلم رانده بر لوح خاک

خرد را تو روشن بصر کردهای
چراغ هدایت تو بر کردهای

نبود آفرینش تو بودی خدای
نباشد همی هم تو باشی به جای

“نظامی”