من بغیر از تو نه بینم در جهان

من بغیر از تو نهبینم درجهان

قادرا پروردگارا جاودان

من ترا دانم ترا دانم ترا

حق ترا کی غیر باشد ای خدا

چون به جز تو نیست در هر دو جهان

لاجرم غیری نباشد در میان

اولین و آخرین و ای احد

ظاهرین و باطنین و بی عدد

این جهان و آن جهان و در نهان

آشکارا در نهان و در عیان

هم عیان و هم نهان پیدا توئی

هم درون گنبد خضرا توئی

در ازل بودی و باشی همچنان

تا ابد هستی و باشی جاودان...

عالمان در علم او درماندهاند

عارفان از عرف او واماندهاند

عاشقان از عشق او حیران شدند

هر دم از نوعی دگر بیجان شدند

عطار